అనగనగా అమెరికా-35 (మనిషికి మతి మరుపు సహజం)

అనగనగా అమెరికా-35
మనిషికి మతి మరుపు సహజం

“ఏవోయ్ ఆ ఇన్సూరెన్సు కాగితాలెక్కడున్నాయో వెతుకు.” అని ఆఫీసుకెళ్లేడు భర్త.

మర్నాడు గడిచిపోయింది. ఆ మర్నాడూ గడిచిపోయింది.

మరలా ఇన్సూరెన్సు కాగితాలు జ్ఞాపకం వచ్చి “అన్నట్లు మొన్ననే చెప్పేను కదా, వెతికేవా కాగితాలు?” అన్నాడు.

నాలుక కరుచుకున్న భార్య” ఇదిగో ఇవేళ” అని సమాధానమిచ్చింది.

కానీ ఏదీ తెమిలితేనా? పిల్లల్ని స్కూళ్లలో దించి ఇంటికి రాగానే ఇల్లంతా తన కోసమే ఎదురు చూస్తున్నట్లు బోల్డు పని.

ఉన్న నాలుగ్గదుల అపార్టుమెంట్లో ప్రతీ గదీ ఎంత సర్దినా మరలా ఉదయానికి  చెత్త కుప్పలా తయారైపోతుంది.

“ఇంటి పనులు చక్కబెట్టుకునే సరికే సగం జీవితం తెల్లారిపోతూ ఉంది” అని  విసుక్కుంది.

అన్నీ సర్దిపెట్టి, గదులు వాక్యూం పెట్టే సరికి, వంట సమయం కావచ్చింది. కాస్త వండి, తిని, గిన్నెలు డిష్ వాషర్  లో పెట్టేసరికి మరలా పిల్లల  స్కూలు పికప్పు.

అదో గంట పని. పిల్లల స్కూళ్ల దగ్గిర పికప్పు కార్ల లైన్ల లో కారు నిలుపుకుని వెయిటింగు గొప్ప విసుగు. అయినా తప్పదు.

ఇక ఇంటికి రాగానే సర్ది పెట్టి ఉన్న ఇంటిని “తెయ్యి”మని గెంతుతూ మరలా పొద్దుటి రూపానికి తీసుకొచ్చే ప్రయత్నంలో పడ్డారు పిల్లలు.

“ఈ దిక్కుమాలిన అమెరికాలో  పిల్లల్ని అదిలించకూడదు, బెదిరించకూడదు.” అని వ్యవస్థని తిట్టుకుని పిల్లలకు అన్నాలు  తినిపించే పనిలో పడింది.

వాళ్లకు ఉన్న  కాస్త హోం వర్కులు చేయించే సరికే సాయంత్రమయిపోయింది భార్యకి. మధ్య మధ్యలో భర్త చెప్పిన “వెతుకులాట” జ్ఞాపకం వస్తూనే ఉంది. అయినా తప్పలేదు వాయిదా వెయ్యడం.

ఇంటర్నెట్టు టీవీ లో తెలుగు వార్తలు పెట్టుకుని పనిచేసుకోవడం అలవాటు ఆవిడకి.

వారాంతపు లాండ్రి బట్టలు బుట్టల్లో “ఎప్పుడు సర్దుతావ” న్నట్లు ఎదురు చూస్తున్నాయి. అవన్నీ మడతలేసి

భర్త చెప్పిన కాగితాలు  వెతకడానికి సరిగ్గా ఇలా  కూచుందో లేదో ఇంతలో బయట భర్త కారు శబ్దం వినిపించింది.

వస్తూనే “ఇప్పుడు మొదలెట్టావా వెతుకులాట, నీకీ మధ్య మతిమరుపు బాగా ఎక్కువైపోయిందోయ్” అన్నాడు.

అసలే పొద్దుట్నించీ విసిగి ఉందేమో గయ్యిమని లేచింది భార్య.

“ఏవిటి మతిమరుపు , మతిమరుపు అంటున్నారు? నాకొక్కదానికే  మతిమరుపు ఉన్నట్లు?

ఏం నిన్నా మొన్నటి వరకూ “తెలంగాణా, ఆంధ్రా కలిసుండాలి” అని అలో పొలో మన్న వాళ్లంతా ఇప్పుడు అన్నీ మరిచి పోయి కొత్త ముఖ్యమంత్రినెన్నుకుని, రాజధాని “మా ఏరియాలో” అంటే “మా ఏరియాలో” అని కొట్టుకోవట్లే?

నిన్నటి దాకా గెలుస్తామో లేదో అని “దళిత” ముఖ్యమంత్రి వాగ్దానం చేసిన పార్టీ అధికారం లోకి రాగానే  ఆ విషయమే మర్చిపోలేదా ?

ప్రధాన పార్టీ లలో కుర్చీ దక్కక పోయినా, మంత్రి పదవులకోసం కొట్టుకోవడమూ, చావుతప్పి  కన్ను లొట్టపోయి ప్రతిపక్ష హోదాకి  కష్టపడి వచ్చీ రాంగానే మళ్ళీ అందులో అధ్యక్ష పదవి కోసమూ, ముఖ్య యంత్రాంగ పదవుల కోసమూ పోట్లాట. వీళ్ళంతా ప్రజా ప్రతినిధులమని ఎన్నికలలో గెలవగానే మర్చిపోవట్లే? అంతా అంతే.  “మనిషికి మతి మరుపు సహజం” అని దీన్ని బట్టి అర్థం కావట్లే? “అని విరుచుకుపడింది భార్య.

“ఈవిడకింత జనరల్ నాలెడ్జ్ ఎలా వచ్చింది చెప్మా” అని నోరు వెళ్లబెట్టి

“పొద్దస్తమానం ఒకటే ఊదరగొట్టే టీవీ వాళ్లననాలి, నిన్ననుకుని ఏం లాభం?” అని గొణిగాడు భర్త.

…………..

http://www.andhraprabha.com/columns/a-column-by-kgeetha-maadhavi/18166.html

First Published: 01 Jun 2014

ప్రకటనలు
This entry was posted in అనగనగా అమెరికా(ఆంధ్ర ప్రభ కాలం) and tagged . Bookmark the permalink.

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s