అనగనగా అమెరికా-41 (వీసా స్టాంపింగ్ -సవాలక్ష పాట్లు)

అనగనగా అమెరికా-41
వీసా స్టాంపింగ్ -సవాలక్ష పాట్లు

“వచ్చే నెలలో మా మరిది పెళ్లికి ఇండియా వెళ్లాలి, ముందు కెనడా వెళ్లి రావాలి, వీసా కోసం సవాలక్ష పాట్లోయ్” అంది సుమతి.

“కెనడా నించి మంచి మేపిల్ సిరప్ తీసుకు రా, నాకు చాలా ఇష్టం” అంది భవ్య.

“నాకు మంచి ఓవర్ కోటు” ..

“నాకేమో….”

“ఏవిటీ… అంతా సుమతికి పెద్ద షాపింగ్ లిస్ట్ ఇస్తున్నారు?”  అంది లత కాఫీ కప్పుని కాలుతుందన్నట్లు పట్టుకుని.

“ఆ కాఫీ నువ్వకున్నంత వేడిగా ఉండదు” అంది సుమతి నవ్వుతూ.

“మూసి ఉన్న యూజ్ అండ్ థ్రో కప్పుకి ఉన్న చిన్న మూత తో తాగడం నాకు ఎప్పుడూ భయమే తెలుసా, ఒక్కోసారి బయటి నించి వేడిగా అనిపించదు, తీరా నోట్లో పోసుకునే సరికి భరించలేని వేడికి నోరు కాలిపోతుంది. ఇదేమో నువ్వన్నట్లు చల్లగా ఉంది” అంది లత కూడా నవ్వుతూ.

కాలేజీకి  నలుగురు  కలిసి ఒకే కారులో  వెళ్లి వస్తారు. భారతి డ్రెవ్ చేస్తూ సడెన్ బ్రేక్ కొట్టింది.

అంతా అప్రయత్నంగా అరిచారు.

కారుని పక్కకు తీయమని “ఆర్యూ ఓకే, నేను డ్రైవ్  చెయ్యనా” అంది లత అనునయంగా.

“ప్లీజ్, డ్రైవ్ చేస్తావా” అంది సుమతి.

పొద్దుట్నించీ ఒకటే నెర్వస్ గా ఉంది సుమతి.

“ఏమైంది సుమతీ, అలా ఉన్నావు, ఇండియా వెళ్లి రావడం గురించేనా?” అంది లత.

“ఇండియా కంటే ముందు, కెనడా ప్రయాణం గురించి భయం పట్టుకుంది.” అంది సుమతి.

“అదేవిటి అంత టెన్షన్ దేనికి?” అంది లత.

“అయ్యో, ఏమని చెప్పాలి, మేం కెనడా వెళ్తూన్నది చక్కగా తిరిగి రావడానికి కాదు, వీసా స్టాంపింగుకి” అంది.

“ఇప్పుడు స్టాంపింగెందుకు?” అంది లత.

“నేను అందర్లానే డిపెండెంటు వీసా మీద ఇక్కడికి వచ్చేను మీకు తెల్సుగా. ఇప్పుడు స్టూండెంటు వీసా గా మార్చుకున్నాను. మా ఆయన వర్క్ వీసా లో ఉన్నా కంపెనీ మారేరు. ఇలాంటప్పుడు ఇండియా

వెళితే వచ్చేటప్పుడు తప్పనిసరిగా మళ్లీ వీసా స్టాంపింగుకి వెళ్లి రావాలి.”

“అవును, ఆ విషయం నాకూ తెల్సు” అంది లత.

“స్టాంపింగుకి ఇప్పుడు అక్కడ రూల్సన్నీ మార్చేసేరండీ, రెండు అప్పాయింట్మెంట్లూ, ఎండలో రోజల్లా వీసా ఆఫీసు బయట నిలబడడాలూ, చివరికి స్టాంపింగు సజావుగా జరిగేక స్వంతంగా పికప్పుకి పొరపాటున ఆప్ట్ చేసుకుంటే మళ్లీ ఇంత లైనూ తప్పడం లేదు” అంది కారులో ఉన్న మరో అమ్మాయి.

“అవన్నీ ఎప్పుడూ తప్పవుగా. అమెరికాలో ఎంత సుఖంగా ఉన్నవాళ్లమైనా, వీసా ఆఫీసులో అంత కంతా పాట్లు భరించక తప్పడం లేదు. అయినా ఎలాగూ ఇండియా వెళ్లినప్పుడు స్టాంపింగుకి మళ్లీ ఈ కెనడా వెళ్లడమేమిటో అర్థం కాలేదు” అంది లత.

“అంత వరకూ నిశ్శబ్దంగా ఉన్న భవ్య, “అయ్యో, ఇండియాలో స్టాంపింగ్ లో రిజక్షన్స్ ఎక్కువయ్యిపోయాయి. ఇక మిగిలిన దారులు వెతుక్కోక తప్పడం లేదందుకే. కెనడా వెళ్లి రావడం ఇంకా కొంత సౌఖ్యవంతమైన దారే. నాకు తెలిసిన వాళ్లు మెక్సికో బోర్డరు దాటి అటు వైపు నడిచి వెళ్లి, ఇటు వైపుకి మళ్లీ నడిచి వచ్చి స్టాంపు వేయించుకొచ్చేరు.” అంది.

“అయినా, ఇలా స్టాంపు కోసమే వచ్చామని తెలిసి  రిజక్టు చేస్తే పరిస్థితి ఏవిటి?” అంది లత.

“పరిస్థితి ఏవిటేవిటి? గుండె చిక్కబట్టుకుని, మూటా ముల్లే సర్దుకుని వెనక్కి వెళ్లిపోవడానికి అంతా సిద్ధమయ్యే బోర్డరు దాటాలి, అదేమీ ఆషామాషీ కాదు, అల్లంత దూరాన అమెరికా కనిపిస్తున్నా, ఆ స్టాంపింగు కాస్తా సజావుగా పడక పోతే అంతే సంగతులు. అట్నించటే ఇండియా ఫ్లైటెక్కాల్సిందే” అంది భవ్య.

“ఈ సంభాషణ సుమతికి మరింత టెన్షన్ తెచ్చిపెడ్తూన్నదని గ్రహించి, అది సరే గానీ కెనడా నించి నాకేం తెస్తున్నావ్” అంది లత.

“నాకు వీసా ఏ గందరగోళం లేకుండా రావాలే గానీ నువ్వేదడిగినా తెచ్చిపట్టనూ” అంది మెరిసే కళ్లతో  ఆశావహంగా సుమతి.

……………………..

http://www.andhraprabha.com/columns/a-column-by-kgeetha-madhavi/20510.html

ప్రకటనలు
This entry was posted in అనగనగా అమెరికా(ఆంధ్ర ప్రభ కాలం) and tagged . Bookmark the permalink.

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s