గర్జించే నలభైలు (కవిత) -డా|| కె.గీత

50000865_10205529741078857_3738634225029480448_n

నలభైలు
కంటికింద నల్ల చారికలు గానూ
మోకాలి నొప్పులుగానూ
తల మీద పొడుచుకొచ్చే తెల్ల వెంట్రుకలుగానూ
మొదలవుతాయి
నలభైలు
జీవితపు బరువు బాధ్యతల్నే కాదు
ఒంటి బరువును కూడా పెంచుతాయి
ముందు చూపు మిగులుస్తూనే
కంటి చూపుని మందగిస్తాయి
కుదురైన ఉద్యోగం
కలగన్న జీవితం
స్థిరమైన జీతం
సరిపడా భత్యం
అయినా
లోటుబడ్జెట్టు రొక్కం
పొంతన చిక్కని చిక్కం
పెరిగే పిల్లల్తో బాటూ
పెరుగుతున్న అప్పులు
పెరిగిన అవసరాలకు
పెరగని తెలివితేటలకు
మధ్య నలుగుతూ
పదునుదేరుతాయి నలభైలు
రాళ్లు తిని అరాయించుకున్న
యవ్వనం స్థానే
అల్సర్ ల ప్రౌఢత్వం
బద్ధకాల జీవితంలో
బీపీలు
కాళ్లు సాగని ఉద్యోగాలతో
షుగర్లు
నలభైలకే
అరవైల పాలబడుతున్న
పరుగుల జీవితాలు
ఇరవైల్లో తొలి ప్రేమ
ముప్ఫైల్లో పాకానబడి
నలభైల్లో పరిపక్వమవుతుంది
లోకమెరుగని అమాయకత్వాలు
అసహాయతల ఎదురీతలు
పడిలేచే పదును క్షణాలు
గుండె చాటున గుక్కపట్టాల్సిన దుఃఖాలు
మూడో కన్నెరుగని మూగబాధలు
ఎన్నెన్నో దాటుకొచ్చిన
జీవితంలో
నలభైల కాలం
రోజులు సుఖవంతమవుతాయని
పనులన్నీ ఫలవంతమవుతాయని
మిణుకుమనే ఆశల్ని మట్టుబెడుతూ
శరీరం రోగాల దుప్పటీని దులిపి
మందుల మందుపాతరేస్తుంది
అప్పుడప్పుడే స్థిరపడుతున్న
నలభైల వెంట గర్జిస్తూ
గడగడలాడించే జీవితం
ఉరుమై విరుచుకుపడుతూ -
ఉక్కుపాదాన అణచివేస్తూ -
అయినా
నలభైలు యాభైలు
యాభైలు అరవైలు కాకతప్పని
ఆరోహణ జీవితంలో
నలభైలు గర్జించినా
జీవితాన్ని గర్హించలేని
పరమపథసోపానంలో
నవ్వు ముసుగు
మొహాన తగిలించుకుని
మేకపోతు గాంభీర్యాన్ని
గుండెకి వేళ్ళాడదీసుకుని
ఒక్కో వత్సరమూ
ముందడుగేయాల్సిందే
-----

(కౌముది, జనవరి 2019)
(Image courtesy- Shuchi Krishan)

49899828_10205529712278137_4200057104398024704_n

Posted in కవితలు | వ్యాఖ్యానించండి

Siliconloya Sakshiga (Book Review by Ramateertha)

Published on Mar23, 2019, Hans India

https://www.thehansindia.com/featured/sunday-hans/creative-chip-off-the-silicon-valley-514681

Posted in సాహిత్య వ్యాసాలు | వ్యాఖ్యానించండి

నా కళ్ల తో అమెరికా -69-( మెక్సికో నౌకా యాత్ర- చివరి భాగం)

“టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో టూరు”లో ఎన్సినాదా నగర సందర్శన కూడా కలిసి ఉండడంతో సంబరపడ్డాం. టూరులో ముందుగా సివిక్ ప్లాజా లో మెక్సికో అమర వీరుల విగ్రహాల్ని సందర్శించేం.

అక్కణ్ణించి దాదాపు పదకొండు గంటల వేళ తిన్నగా మా అసలు సిసలు టూరు “టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో” ప్రదేశానికి చేరుకున్నాం.
బయటి నించి చూస్తే ఏదో పాత ఇల్లు అనుకునేలా ఉన్న రెస్టారెంటు అది.లోపల హాలు ధాబా లాగా ఉంది. అది దాటి వెనక వైపు పెరట్లోకి అడుగు పెట్టేసరికి మా టూరు వాళ్ల కోసమే టేబుళ్ల మీద సరుకు, సరంజామా సర్ది పెట్టేరు. టమాటాలు, ఉల్లిపాయలు, వెల్లుల్లి… అవన్నీ కోయడానికి కత్తులు, కటర్ లతో బాటూ మనిషికి ఒక అమందస్తా (చిన్న రోలు) కూడా ఇచ్చే సరికి ఖంగు తిన్నాం.

పెరట్లో మాతో బాటూ మరో నాలుగైదు టేబుల్స్ నిండా జనం ఉన్నారు.
ముందుగా మా కిచ్చిన టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో ఏప్రాన్లు కట్టుకున్నాం.
ముందుగా మెక్సికో ఫుడ్ గా అత్యంత పేరు పొందిన “సాల్సా” తయారీ తరగతి ప్రారంభమైంది.
మాకిచ్చిన సరుకుల్లో వెల్లుల్లి రేకను ముందుగా ఇచిన చిన్న రోలులో కనిపించనంత మెత్తగా రుబ్బాలి.
స్థానికంగా పండిన రకరకాల పెద్ద మిరపపళ్లను కాల్చి తెచ్చి ఒక్కొక్కరిని ఒక్కొక్కటి తీసుకోమన్నారు.
అందులో మనకు కావల్సిన అన్ని స్పైస్ లెవల్స్లోనూ ఉన్నాయి మిరపపళ్లు.
మేం కావాలని అత్యంత కారంగా ఉండేవని చెబుతున్నవి ఎలా ఉంటాయో చూద్దామని తీసుకున్నాం.

ఇక్కడ క్లిక్ చేసి ఛాయా చిత్రాలను చూడండి.

ఆ మిరపకాయను కచ్చబచ్చాగా రుబ్బిన తరువాత ఇచ్చిన టమాటా పళ్లని రుబ్బుకుని, ఉల్లిపాయలు, కొత్తిమీర వంటివి కలుపుకుని టేబుల్ మధ్యలో పెట్టిన చిప్సు తో ముంచుకుని తినేయడమే.
ఇక మేం తీసుకున్న మిరపపళ్లు గూబ గుయ్ మనేంత కారంగా ఉన్నాయి.
కళ్లల్లోకి నీళ్లు వస్తూ ఉన్నా మా సెలక్షనుకి మాకే నవ్వు వచ్చింది.
ఇక రెండవ భాగంగా ఇక్కడి మరో ముఖ్యమైన వంటకాలు ఫిష్, చికెన్, వెజిటబుల్ బజ్జీల తయారీ.
ఎవరికి ఏది తినాలనుంటే అవే తయారు చేసుకోవచ్చన్నమాట.

బజ్జీల తయారీకి అవసరమైన పిండి, ఉప్పు వగైరాలన్నీ మాకిచ్చిన గిన్నెలో కలుపుకుని అందులో ముల్లు తీసిన చేప ముక్కలు లేదా చికెన్ ముక్కలు లేదా కేరట్ ముక్కలు దొర్లించి ఇచ్చిన పళ్లేళ్లో పెట్టుకుని వరసగా వేయించే లైనులో నిలబడ్డాం.
అదృష్టం కొద్దీ ఎవరి మూకుడు వాళ్లకిచ్చి వేయించుకోమనకుండా వాళ్లే మాకు వేయించి ఇస్తున్నారు.
ముందుగా కాయగూరల వాళ్లని రమ్మన్నారు.

మొత్తం బాచ్ లో మా వరు ఒక్కతే వెజిటేరియన్ కావడంతో తన బజ్జీలు ముందుగా రెడీ అయి వచ్చేసేయి.
ఆ తరువాత చికెన్, చివరిగా చేపల వాళ్ల లైనులో నిలబడ్డాం.

మాంచి ఆకలితో ఉన్నా కారం లేకపోవడం వల్ల, ఉప్పు సరిపడా వెయ్యకపోవడం వల్ల వట్టి కార్న్ ఫ్లోర్ బజ్జీలు రుచించలేదు మాకు.
ఫోటోల వరకూ తీసుకుని ఏదో కాస్త తిన్నామనిపించి బయట పడ్డాం.
అంత వరకూ మాకు వంట నేర్పించిన చెఫ్ తో ఫోటో తీసుకున్నాను నేను.
అక్కణ్ణించి వచ్చేటపుడు షాపింగు కోసం ఒక గంట పాటూ ఎన్సినాదా మార్కెట్టు లో ఆపేరు.
స్థానిక వస్తువుల్ని కొనుక్కునేందుకు స్థానికుల్ని పరిచయం చేసుకునేందుకు అవకాశం దొరకడంతో సంతోషపడ్డాను.
స్థానిక మార్కెట్టు లో రంగులమయంగా అందంగా ఉంది.

చిన్న సందుల్లో రోడ్ల పక్కనే బయటే వేళాడదీసున్న రంగు రంగుల వస్తువులు, బట్టలు చూడగానే సికింద్రాబాదులో జనరల్ బజార్ గుర్తుకొచ్చింది.

కానీ అంత మంది జనమే లేరిక్కడ. అక్కడే ఎంతసేపైనా తచ్చాడాలనిపించింది.

కానీ సమయానికి బస్సు ఎక్కకపోతే షిప్పు ఎక్కడం కుదరదన్న సత్యం మరిచిపోని సత్య నన్ను వెనకే తరమడం మొదలుపెట్టేడు.

మొత్తానికి సిరికి స్థానిక చేతి వృత్తుల వారు తయారుచేసిన కాటన్ గౌను కొన్నాను.
రంగులో ముంచిన నూలు గుడ్డకి చేత్తో రంగురంగుల దారాల్తో చేసిన చిన్న ఎంబ్రయిడరీ గౌనది.
ఇలాంటి చోట్ల డాలర్లలో కొనే అమెరికా నించి వచ్చిన వాళ్లని చూసి ఎక్కువ ఖరీదు చెబుతారనీ, బాగా బేరం ఆడొచ్చనీ ఎక్కడో చదివాను.

షాపమ్మాయి చెప్పిన రేటులో సగానికి అడిగేను. ఆ అమ్మాయి స్పానిషు యాసలో, వచ్చీ రాని ఇంగ్లీషులో “మీలాంటి వారు కొనుక్కుంటే ఇక్కడ మా స్థానికుల చేతుల్లో తయారైన ఈ వస్త్రం అమెరికా వరకూ వెళ్తుంది కదా” అని సంతోషంగా ఉంటుంది నాకు. కానీ మీరు అడిగిన రేటుకి ఇస్తే దళారీలకు, అన్ని ఖర్చులకూ పోగా మాకు ఏం మిగులుతుంది? ఇలా డాలర్లలో ఎవరైనా కొనుక్కున్న రోజే నా పిల్లలకు మొక్కజొన్న రొట్టెల్లో మాంసం పెట్టగలిగేది.” అంది.
మారు మాట్లాడకుండా ఆ అమ్మాయి అడిగిన డబ్బులు చేతిలో పెట్టేను.
టూరు బస్సు దిగి డ్రయివర్ గాను, అప్పటి వరకూ మమ్మల్ని ఊరంతా తిప్పుతూ గైడు గానూ పనిచేస్తున్న అమ్మాయితో ఫోటో తీసుకున్నాను.

తిరిగి వచ్చి నౌక ఎక్కే ముందు షిపు యార్డ్ లో ఉన్న షాపుల్లో పూసలతో, దారలతో అల్లిన చేతులకు కట్టుకునే చిన్న చిన్న బ్రేస్ లెట్ల వంటివి అదే రేటుకి కొన్నపుడు గౌను కొని ఒక అమ్మాయికి సాయం చేసినందుకు తృప్తిగా అనిపించింది.
తిరిగి లాస్ ఏంజిల్స్ వచ్చేటపుడు అమెరికా భూభాగంలో అడుగుపెట్టడానికి ఉన్న అనేక భద్రతల్లో భాగంగా అందరికంటే చివరలో మా వీసా, పాస్పోర్టుల చెకింగ్ తర్వాత మమ్మల్ని పంపడం మినహా ఆ ప్రయాణం ఎంతో హాయిగా జరిగింది.
సముద్రాన్ని ఒడ్డు నించి చూసి ఆనందపడడానికీ ప్రత్యేకంగా సముద్రమ్మీదే గడపడానికీ ఉన్న తేడా అందరికీ మొదటిసారి అర్థమైంది. ఎప్పుడెప్పుడు వెనక్కు వస్తామా అని తిరిగి భూమ్మీదకి రాగానే గొప్ప సంతోషంగా అనిపించినట్లు పిల్లలు నౌక దిగి కారెక్కుతునే “హుర్రే” అని అరిచేరు.

(మెక్సికో యాత్ర సమాప్తం)

-కె.గీత

నా కళ్ల తో అమెరికా -69-(యాత్రా సాహిత్యం )-కె.గీత

Posted in నా కళ్లతో అమెరికా(Travelog) | Tagged , , , | 2 వ్యాఖ్యలు

కాఫీ కప్పు సూర్యుడు(కవిత ) -డా.కె.గీత

Image may contain: coffee cup and outdoor
ఉదయపు మంచు మబ్బు చాటున పొగలు చిమ్ముతున్న కాఫీ కప్పులా సూర్యుడు
అల్లల్లాడే చెట్ల చేతుల్ని తాకి ఆకుల చివర నీటి వేళ్లై వేళ్లాడుతూ
రోజు రోడ్డు మీద పదడగుల్ని దాటనివ్వని చూపు
వాస్తవాన్ని కళ్లు చెమరుస్తున్నా
ఆకాశానికి భూమికీ మధ్య
జీవితానికీ బతుక్కీ మధ్య
ఊహల నిచ్చెనేదో ఎక్కుతూ దిగుతూ ప్రారంభమైన ఉదయం
వాట్సాప్,
ఫేస్బుక్ ల బాత్రూమ్, టాయ్లెట్
జూమ్,
వెబ్ సెమినార్ ల “బ్రష్” అప్, హాఫ్ బాత్
కాఫీతో కారు ప్రయాణం
కాదేదీ జాబ్ తో సమానం
పలకరించని ప్రపంచం నించి
పలకని ప్రపంచానికి ఎదిగిన ప్రతీ రోజూ
మంచు మబ్బు చాటున పొగలు చిమ్ముతున్న కాఫీ కప్పులా సూర్యుడు
పదాలై హృదయానికి చేరాలనేదో తొందర్లో మాటల గొంతుకలో వేళ్లాడుతూ-
అంకెల బతుకు మీటల్ని దాటనివ్వని యంత్రపు తెర
కంటికీ మింటికీ మధ్య ఊగిసలాడుతున్న జ్ఞాపకపు నీటి పొర
కంఠం లోపలెక్కడో గుండె మెలితిప్పి హృదయించిన ఈ పలకరింపు
ముంగిట వెలుగై మొలకెత్తి నీ కాఫీ కప్పులో పొగలైనప్పుడు
పొలమారిన నా తలపై తడిమిన సూర్యుడు
ఉదయపు మంచు మబ్బు చాటున-
——-

http://vihanga.com/?p=2053101/04/2018

Posted in కవితలు | Tagged , , | వ్యాఖ్యానించండి

నదిని వేళ్లాడే సముద్రం(కవిత )-డా.కె.గీత

No automatic alt text available.

నదిని వేళ్లాడే విధి లేని సముద్రం లాగా
కష్టాల్ని పట్టుకుని వేళ్లాడే జీవితం
జీవితం స్థిమితంగా గడిచిపోతున్న
ఓ సాయం సమయాన
గుండె పోటు –
ఎవరూహించారు ? !
ఒక పిడుగు-
నిలివునా మింగేసిన
వెయ్యి తలల సర్పం –
కాలానికి ఉన్న అందమైన పేర్లన్నీ
చెరిగిపోయి
కన్నీళ్లు మిగిలిన
మనోవేదన
ఇంతేనా జీవితం ? !
ఎప్పుడూ ఇంతేనా ? !
విషాదాల కాటులతో
విలవిలలాడడమేనా ? !
ఆ క్షణాన
ప్రార్థించే పెదవులు తప్ప
ఏ స్పర్శా తెలియదు
ఆ క్షణాన
వేగంగా కొట్టుకునే
నాడి తప్ప ఏదీ వినిపించదు
భగవంతుడా !
భగవంతుడా !
నువ్వు ఉన్నావా?
ఉన్నావు కదూ !
నాలాంటి వాళ్ల కోసం
నువ్వింకా ఉన్నావు కదూ !
కరడు గట్టిన
కాలాన్ని కరిగించే
నాలుగు మాటలు
చెప్పే మనిషి లేడు
గుండె దు:ఖార్తిని
తీర్చే సమయం లేదెవ్వరికీ
వర్తమాన విషాన్ని
నాలుక చివర దాచేదెలా?!
ఉయ్యనూ లేను
మింగనూ లేను
కాలానికి నా పట్ల కాస్తయినా
దయ లేదు
గతపు కోరల గాయాల
మాననే లేదు
అంతలోనే
బాధల ముళ్ల
వర్తమానం తయారు
విడవనూ లేను
తొడగనూ లేను
స్థిమితంగా కొన్ని దినాలైనా
గడవనే లేదు
కళ్ల నించి జారే
దైన్యాన్ని
దిగమింగనూ లేను
వెలిబుచ్చనూ లేను
ఏం చెయ్యాలి భగవంతుడా!!!
నా కోసం ఉన్నావు కదూ!!
ఇక్కడ విహ్వలంగా పడి ఉన్న
నా మొర ఆలకించడానికి
ఎక్కడైనా
ఏదైనా రూపంలో ఉన్నావు కదూ!
——-

-కె.గీత

http://vihanga.com/?p=20446

06/03/2018

Posted in కవితలు | Tagged , | వ్యాఖ్యానించండి

నారింజ రంగు జ్ఞాపకం(కవిత ) -డా.కె.గీత

 

Image may contain: tree, plant, sky, outdoor, water and nature

Painting by Komal Chakravarthi

నారింజ రంగు శిశిరం మీంచి
వీచే మధ్యాహ్నపు చలిగాలి
నా చెవుల్లో
నీ వెచ్చని జ్ఞాపకాన్ని గుసగుసగా నింపింది
నీకోసం వేచి చూసే
కను రెప్పల కొసల్లో
ఒక్కొక్క సన్నివేశమూ
కన్నీటి చుక్కై
వేళ్లాడుతున్న
ఎదురుచూపు
నిన్ను చూసే మొదటి క్షణం కోసం
ఆగకుండా కొట్టుకునే
నాడి కంటే
బలమైనదేదో
వణికిస్తూంది
మెడని దారమై అల్లుకున్న
గాఢ పరిష్వంగ పరవశం
గడియారపు ముల్లుని
పదే పదే వేడుకుంటూంది
వీడ్కోలు దిగులు పోసుకున్న
కనుపాపల్లో
మధ్యాహ్నం
కాస్త నారింజ రంగు
జ్ఞాపకాల
మెరుపుని తాటించింది
అప్పుడెప్పుడో
పెదవులు నిశ్శబ్దంగా
ఆన్చిన చోట
పుప్పొడై
తాకినప్పుడల్లా
చేతికంటుకునే
పరవశం
నీ కోసం
బుట్టెడు
వెలుగుల్ని
వాకిట్లో
పదిలపరుస్తున్న
మధ్యాహ్నపు
నును వెచ్చని
శిశిరాన
రాలిపడిన
మొదటి జ్ఞాపకాన్ని
గుండెల కద్దుకుని
అడుగుతున్నాను
మళ్లీ త్వరగా కనిపించవూ!
—-
-కె.గీత

http://vihanga.com/?p=2029601/01/2018

Posted in కవితలు | Tagged , | వ్యాఖ్యానించండి

“హలో హలో హలా!” – బట్టర్ ఫ్లైస్ – తెలుగు సినిమా పాట

https://www.youtube.com/watch?v=7gXZ6hGXvwU
“హలో హలో హలా!” – బట్టర్ ఫ్లైస్ తెలుగు సినిమా పాట
రచన & గానం – డా|| కె.గీత
సంగీతం: ప్రద్యోతన్
చిత్ర దర్శకత్వం: కె. ఆర్. ఫణిరాజ్
నిర్మాత: రామ సత్యనారాయణ

YOUTUBE.COM
Lyricist & Singer: DrK.Geeta, Music: Pradyothan, Director: K.R Phani Raj, Producer: Rama Satyanarayana రచన &…
Posted in పాటలు | Tagged , , | వ్యాఖ్యానించండి

నా కళ్లతో అమెరికా-68 మెక్సికో నౌకా యాత్ర (భాగం-5)

నగర సందర్శన- టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో టూరు
అనుకున్న విధంగా ముందు రోజు నౌకలోకి అడుగు పెడ్తూనే మర్నాటికి మెక్సికో భూభాగంలో తిరిగే టూరు ఒకటి బుక్ చేసుకున్నాం.
ఉదయం దాదాపు ఏడు గంటల ప్రాంతంలో మా నౌక తీరాన్ని చేరింది.
అమెరికా పశ్చిమ తీరంలో దక్షిణ భాగంలో సరిహద్దుని ఆనుకుని ఉన్న “బాహా కాలిఫోర్నియా” అనే తాలూకాలోని “ఎన్సినాదా” అనే ఊరు అది.
మెక్సికో దేశంలోని ఈ ప్రాంతానికి ఇలా నౌకలో వెళ్లే వారికి వీసా అవసరం లేదు.
మేం బుక్ చేసుకున్నది “టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో” అనే ఫుడ్ టూరు అయినా అందులో నగర సందర్శన కూడా భాగం కావడంతో సంతోషపడ్డాం.
అక్కడి సముద్రం లోతు ఎక్కువగా ఉండడం వల్ల నౌకని తిన్నగా ఒడ్డు వరకూ తీసుకెళ్లి ఆపేరు. దిగి చూస్తే తీరాన అదొక పెద భవంతి అనే భ్రాంతి కలిగింది.
షిప్పు దిగగానే అక్కడి ప్రాంతీయ వస్త్ర ధారణతో కొందరు రంగురంగుల ఇంద్ర ధనుస్సుల్లా ప్రత్యక్షమయ్యేరు.
వారికి డబ్బులిచ్చి ఫోటోలు తీసుకోవచ్చు.
ఇక పోర్టు నించి బయటికి వెళ్లే దారి షెడ్డు లాంటి భవనం గుండా సాగుతుంది.
అందులోనే భద్రతా లైన్లు దాటగానే అటూ, ఇటూ గిఫ్టు షాపులున్నాయి. అవి దాటి అటు గుమ్మం బయటికి రాగానే అదొక సాధారణ బస్సు స్టేషనులా అగుపించింది.
టూర్లకు మినీ బస్సులు అక్కడ సిద్ధంగా ఉండి ఎక్కించుకున్నాయి. పోర్టు లో నుంచి దాదాపు ఒక కిలోమీటరు బయటికి వచ్చినా దూరంగా నౌక కనిపిస్తూనే ఉంది.
చుట్టూ ఎక్కడా చెట్టూ చేమా లేకుండా బల్ల పరుపుగా ఉన్న ఎర్ర నేల అది.

బస్సు ప్రధాన రహదారికి ఎక్కగానే అమెరికాకు, మెక్సికోకి వెంటనే తేడా తెలిసి పోవడం మొదలెట్టింది.
అతి సంపన్నమైన మొదటి ప్రపంచ దేశానికీ, ఎక్కడ చూసినా దారిద్ర్యం తాండవించే మూడవ ప్రపంచ దేశానికీ ఉన్న తేడా అది.
నిజానికి మేం దిగిన ఎన్సెనాదా అనే ఊరు మెక్సికోలోని అమెరికా దేశపు సరిహద్దులోనే ఉన్న బాహా కాలిఫోర్నియా ద్వీపకల్పం లో ఉంది.
సముద్రతీరంలోని ఎడారి ప్రాంతమది. బాహా కాలిఫోర్నియా రాష్ట్రం లో ఎన్సెనాదా మూడవ పెద్ద నగరం.
రాష్ట్రంలోని 75% జనాభా రాజధాని తియువానా, ఎన్సినాదా మొ.న నగరాలలోనే ఉన్నారు.
ఎన్సెనాదా సిటీ టూరులో భాగంగా బస్సులో నుంచే రివియెరా ఎన్సెనాడా చూసేం. అది చారిత్రాత్మకమైన కాసినో. ఇప్పుడు మ్యూజియం గా మార్చేరు. ఇక్కడే “మార్గరీటా కాక్ టేల్” ని కనిపెట్టారట.
ఇక అన్నిటి కంటే ముఖ్యంగా చూడవలసినది “సివిక్ ప్లాజా” (Civic Plaza). ఇక్కడ మెక్సికో వీరులు Benito Juarez, Venustiano Carranza and Miguel Hidalgo ల పెద్ద విగ్రహాలు, అతి పెద్ద మెక్సికో జెండా లను, మెక్సికో అమర వీరుల స్థూపాలను చూడవచ్చు. ఈ విగ్రహాల తలలు మాత్రమే ప్రతిష్ఠించి ఉండడం విశేషం. మా టూరులో మొదటి స్టాపు ఇక్కడే.
మేం బస్సు దిగగానే ఇద్దరు ముగ్గురు పిల్లలు చేతులకు అటూ ఇటూ పూసల దండలు, బ్రేస్లేట్ల గుత్తులు పట్టుకుని కొనుక్కోమని మా వెంట పడ్డారు. అమెరికాలో ఎక్కడా ఇలా చట్ట వ్యతిరేకంగా చైల్డ్ లేబర్ కనిపించరు. వాళ్ళను చూసి వరు, సిరి బెదిరి పోయేరు. వాళ్ళను వదిలించుకుని గైడు వెనక పరుగుతీసేరు.
మా బస్సు గైడు చకచకా ఆ మూల నించి ఈ మూలకి మమ్మల్ని నడిపించి, వివరాలన్నీ త్వరగా చెప్పి మరో అరగంట లో తిరిగి చూసి రమ్మని వెళ్ళి పోయింది.
చుట్టూ సందడిగా, జన సందోహంతో కళకళ్లాడుతూ ఉన్న ఆ జంక్షనులోని దాదాపు త్రికోణాకారపు ఆ పార్కులో ఎండిపోయిన గడ్డిని తడపడం కోసం నేల మీదే పారాడుతున్న నీళ్ళ పైపులు, అక్కడక్కడా లీకయ్యి మడుగులు కట్టిన బురద గుంటలు అచ్చు మన ప్రాంతంలాగానే. బాగా నవ్వు వచ్చింది మాకు. మందారం చెట్టు విరగబూసి ఉంది. చటుక్కున కోసి తలలో ఒక పువ్వు తురుముకున్న నన్ను చూసి ఇంకాస్త నవ్వేరు మా పిల్లలు.
అక్కణ్ణించి దాదాపు పదకొండు గంటల వేళ తిన్నగా మా అసలు సిసలు టూరు “టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో” ప్రదేశానికి చేరుకున్నాం.
బయటి నించి చూస్తే ఏదో పాత ఇల్లు అనుకునేలా ఉన్న రెస్టారెంటు అది.
లోపల హాలు ధాబా లాగా ఉంది. అది దాటి వెనక వైపు పెరట్లోకి అడుగు పెట్టేసరికి మా టూరు వాళ్ల కోసమే టేబుళ్ల మీద సరుకు, సరంజామా సర్ది పెట్టేరు. టమాటాలు, ఉల్లిపాయలు, వెల్లుల్లి… అవన్నీ కోయడానికి కత్తులు, కటర్ లతో బాటూ మనిషికి ఒక అమందస్తా (చిన్న రోలు) కూడా ఇచ్చే సరికి ఖంగు తిన్నాం.
-కె.గీత

(ఇంకా ఉంది)

నా కళ్లతో అమెరికా-68 (యాత్రా సాహిత్యం )-కె.గీత

https://photos.app.goo.gl/mEv6erU4dG5lawkX2

Posted in నా కళ్లతో అమెరికా(Travelog) | Tagged , | వ్యాఖ్యానించండి

వానంటే భయంలేదు(కవిత ) -డా|| కె.గీత

Image may contain: one or more people and outdoor

వాన నిలువెల్లా
వెయ్యి నాలుకలతో
విరుచుకుపడినా
భయం లేదు నాకు
గాలి ప్రచండమై
విను వీధికి
విసిరేసినా
బాధ లేదు నాకు
ఈ గాలీ,
ఈ నీరూ
ఇవి లేకేగా
ఇన్నాళ్లూ
కళ్లకు కన్నీటి
కాయలు కాసింది!
రాత్రంతా
చెట్ల విలయతాండవం
గొప్ప మహోధ్రుత
వర్షోద్రేకం
ఆకాశం విరిగి
నేలను కూలినట్లు
రోజంతా
చిల్లులు పడ్డ
గగన తలం
ఈ నీరేగా
ప్రాణాధారం-
రాత్రంతా
నిద్ర పోతున్న
ఇంటి తలనెవరో
భయంకరంగా
గీరుతున్నారు
హోరున
వేల నీటి చేతుల్తో
అద్దాల తలుపుల్నెవరో
దబా దబా బాదుతున్నారు
అంతలోనే
బాదం చెట్టు
బాల్యపుటింటి మీద
పడ్డప్పటి జ్ఞాపకం ఎందుకో
పెంకుటిల్లు చిల్లు పడి
ఇల్లే వరదైనప్పటి
దు:ఖం
చెరువు కట్టలు తెంచుకుని
ఊరు మునిగి
తడిసి ముద్దైన బట్టలు తప్ప
ఏమీ మిగలని
శవాల్లాంటి
మనుషులెందరో
మెట్ట మీది
మా ఇంటి అరుగు మీద
కళ్ల ల్లో వరదలతో
ఇప్పుడూ కనిపిస్తున్నారెందుకో
అర్జునా ఫల్గుణా…
పార్థా… కిరీటీ….
ఉరుముల్నీ
మెరుపుల్నీ
తప్పించుకునే
మహా మంత్రాలు
పనిచేస్తాయో లేదో గానీ
నాలుక చివర
పదే పదే
వెంటాడుతున్నాయి
ఇప్పటి
వానంటే
భయం లేదు నాకు
వేల వానలు
ముంచెత్తినా
వారమేసి రోజులు
నీళ్లలోనే
బతికి బట్టకట్టిన
మా ఎవరికీ
వానంటే భయంలేదు
వరదంటే బాధా లేదు

– డా|| కె.గీత

Posted in కవితలు | Tagged , | వ్యాఖ్యానించండి

నా కళ్ల తో అమెరికా -67 (మెక్సికో నౌకా యాత్ర- భాగం-4)

ఇక అక్కడి నించి ఎనిమిదో అంతస్థు లోకి దిగే సరికి పెద్ద పెద్ద పెర్ఫార్మింగ్ హాల్సు, థియేటర్లు ఉంటాయి.
ఏడో అంతస్థులో ఈ మూల నించి ఈ మూల వరకు, కేసినో, ఫోటో స్టూ డియోలు ఉంటాయి. ఆరో అంతస్థులోఅన్నీ షాపులు బట్టలు, గిఫ్ట్ ఐటమ్సు. అన్నిటినీ మించి ఒక మోస్తరు ఖరీదు నించి, బాగా ఖరీదైన రాళ్ళ నగల వరకూ అమ్ముతూంటారు. షాపింగు ఫెస్టివల్ కూడా చివరి రోజు పెట్టేరు.

ప్రతీ అంతస్థులో ఈ చివర నించి ఆ చివర వరకూ ఇలా చూసుకుంటూ మేం మొదట బయట నుంచి ప్రవేశించిన అయిదో అంతస్థులోకి వచ్చే సరికి మళ్లీ రాత్రి భోజనాల వేళ అయిపోయింది.వరు వయసు పిల్లలకి ఉచితంగా “యూత్ క్లబ్” అనీ, చిన్నపిల్లలకు “కిడ్స్ క్లబ్స్” అనీ ఉన్నాయి.

షిప్పు ఎక్కిన దగ్గర్నించీ వరు సాయంత్రం ఈ యూత్ క్లబ్బుకి వెళ్తానని పేచీ మొదలు పెట్టింది.
ఇందులో ఆ వయసు పిల్లలకి కబుర్లు చెప్పుకోవడానికి మంచి సిట్టింగ్ ఏరియాలు, చిన్న టీవీ, బోర్డు గేమ్స్ వగైరా ఎంటర్టైన్మెంట్లు చాలా ఉన్నాయి.

వాళ్లని కాపలా కాయడానికి, సహకరించడానికీ నలుగురైదుగురు కోచ్ లు కూడా ఉన్నారు.
ఈ క్లబ్బు సాయంత్రం ఆరు నించి పదకొండు గంటల వరకు ఉంటుంది.
షిప్పులోని టీనేజ్ పిల్లలంతా అక్కడే ఉన్నారు.

ఇక సిరి కిడ్స్ క్లబ్బు ఏక్టివిటీస్ నిర్ణీత సమయాల్లోనే బాచ్ ల వారీగా ఉంటాయి. రాత్రి 9 గంటలకు బాచ్ లు క్లోజ్ అయిపోయాక, ఇంకా పిల్లల్ని కొనసాగించాలనుకుంటే 11 గంటల వరకు గంటకి పది డాలర్ల చొప్పున కట్టి ఉంచవచ్చు.

మేం వరుని సాయంత్రం 6 గంటలకే పంపకుండా మాతో బాటూ డిన్నర్ అయ్యాక దాదాపు రాత్రి 8.30 గంటల వేళ పంపేవాళ్ళం ఆ రెండు రోజులూ.

సిరినైతే రోజు మొత్తమ్మీద మహా అయితే అరగంట సేపు వదిలి ఉంటాం. అంతే. ఏదేవైనా భార్యాభర్తలు ఇద్దరూ షిప్పంతా తిరిగి హాయిగా ఎంజాయ్ చెయ్యడానికి వీలుగా షిప్పులో ఇలా పిల్లల ఎంటెర్టైన్ మెంటు సెంటర్లు ఉండడం విశేషం.

సాయంత్రం పెద్దవాళ్లకు, పిల్లలకు కలిపిన ఎంటర్టైన్మెంట్ థియేటర్ లో వెల్ కమ్ డాన్సులు, కామెడీ ప్రోగ్రామ్, పాటల కార్యక్రమం చూసేం. ప్రతీ హాలు బయటా కూల్ డ్రింకుల పాసులు కొనుక్కున్న వారికి టిప్పు ఇస్తే హాలు లోపలికి తెచ్చి ఇచ్చే మనుషులు ఉంటారు. లేదా మనమైనా వెళ్లి ఎన్ని సార్లయినా తెచ్చుకోవచ్చు. ఆరంజి, ఏపిల్ జ్యూసులు కూడా అందులోని భాగమే.

దాదాపు పదకొండు గంటల ప్రాంతలో అందరం గదికి చేరుకుని ఆదమరిచి నిద్రపోయేం. షిప్పు బయలుదేరిన దగ్గర్నించీ సముద్ర కెరటాల కదలికలు అంత పెద్ద షిప్పులోనూ లైటుగా తెలుస్తూనే ఉన్నాయి. చిన్నగా బుర్ర తిరుగుతున్నట్లు అనిపించసాగింది నాకు ఓడలో ఉన్నంతసేపు. ఇక సముద్రం అంతర్భాగం లోకి ప్రవేశించినట్లు న్న రాత్రి పూటైతే బాగా ఎక్కువగా కెరటాలలో ఓడ అటూ ఇటూ ఊగడం బాగా తెలిసింది.

పైగా మేం బస ఉన్న అంతస్థు కిటికీ దిగువన కెరటాలు కనిపిస్తూ , సముద్రం వైపు గది కావడం వల్ల దబ్బు దబ్బున ఓడని కొట్టుకునే నీళ్ల సవ్వడికి అసలు నిద్ర సరిగా పట్టలేదు నాకు.

ఉదయం ఏడు గంటలకే మా ఓడ తీరాన్ని చేరనుందని ఎనౌన్సుమెంటు వచ్చింది. కిటికీ లోకి ఎక్కి కూచునే గట్టు ఉండడం వల్ల లేస్తూనే అందులోకి ఎక్కి కూచుని ఒడ్డున కనిపిస్తున్న వరస పర్వతాల్ని, బూడిద రంగు నీళ్లని తెల్లని నురగ కత్తులతో కోసుకెళ్తున్న ఓడ అంచుని చూస్తూ ఒక మహాద్భుత ఉదయాన్ని తిలకిస్తూ ఉంటే నా చిన్నతనంలో ప్రతీ వేసవిలోనూ గది కిటికీ గట్టు మీద కూచుని టామ్ సాయర్, హకల్ బెరీ ఫిన్ ఆశ్చర్యానందాల్తో పదేపదే చదవడం జ్ఞాపకం వచ్చింది.

మబ్బు కమ్ముకుని ఉండడం వల్ల ఉదయం ఆహ్లాదంగా కనిపిస్తున్నప్పటికీ, అయ్యో! ఇవేళంతా బయట తిరగాలి కదా, వర్షం పట్టుకుంటుందేమో అని దిగులు పడ్డాం.

అయితే మేం దిగే సరికి చక్కగా ఎండ కాస్తున్నందు వల్ల సముద్రం లోపల ఉన్న వాతావరణం వేరు, తీరాన వాతావరణం వేరు అని అర్థం అయింది.

మొత్తం ప్రయాణంలో ఆ రోజు రెండవ రోజు. ట్రిప్పు వాళ్ల నిర్ణీత అజండా ప్రకారం ఆ రోజు మేం మెక్సికో భూభాగంలో దిగి నగర సందర్శన చేస్తాం. నగర సందర్శనలో భాగంగా రకరకాల టూర్లు ఉన్నాయి. అవి షిప్పు టిక్కెట్టు తో సంబంధం లేకుండా విడిగా కొనుక్కోవాలి. వైన్ టూర్, ఫుడ్ టూర్, బీచ్ టూర్ మొదలైనవి. వైను టూర్ల వంటి వాటికి మేం ఎప్పుడూ, ఎక్కడా వెళ్ళం. ఇక దూరాభారాలకి నడిచి తిరిగి చూసేవాటికి సిరితో చాలా కష్టం. అస్సలు నడవకుండా మాటిమాటికీ ఎత్తుకోమని పేచీ పెడుతుంది. కాబట్టి ఉన్న టూర్లలో ఒక ఫుడ్డు టూరొకటి బుక్ చేసుకున్నాం.

ఇలా భూభాగంమీద ఏ టూరుకీ వెళ్లని వారు సముద్ర తీర ప్రాంతపు స్నోర్కిలింగు వంటికి టూర్లకు వెళ్లవచ్చు, లేదా షిప్పులోనే సేద తీరొచ్చు.

(ఇంకా ఉంది)

– డా. కె .గీత

http://vihanga.com/?p=20133
https://flic.kr/s/aHskVswN1L

Posted in నా కళ్లతో అమెరికా(Travelog) | Tagged , | వ్యాఖ్యానించండి