నా కళ్ల తో అమెరికా -69-( మెక్సికో నౌకా యాత్ర- చివరి భాగం)

“టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో టూరు”లో ఎన్సినాదా నగర సందర్శన కూడా కలిసి ఉండడంతో సంబరపడ్డాం. టూరులో ముందుగా సివిక్ ప్లాజా లో మెక్సికో అమర వీరుల విగ్రహాల్ని సందర్శించేం.

అక్కణ్ణించి దాదాపు పదకొండు గంటల వేళ తిన్నగా మా అసలు సిసలు టూరు “టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో” ప్రదేశానికి చేరుకున్నాం.
బయటి నించి చూస్తే ఏదో పాత ఇల్లు అనుకునేలా ఉన్న రెస్టారెంటు అది.లోపల హాలు ధాబా లాగా ఉంది. అది దాటి వెనక వైపు పెరట్లోకి అడుగు పెట్టేసరికి మా టూరు వాళ్ల కోసమే టేబుళ్ల మీద సరుకు, సరంజామా సర్ది పెట్టేరు. టమాటాలు, ఉల్లిపాయలు, వెల్లుల్లి… అవన్నీ కోయడానికి కత్తులు, కటర్ లతో బాటూ మనిషికి ఒక అమందస్తా (చిన్న రోలు) కూడా ఇచ్చే సరికి ఖంగు తిన్నాం.

పెరట్లో మాతో బాటూ మరో నాలుగైదు టేబుల్స్ నిండా జనం ఉన్నారు.
ముందుగా మా కిచ్చిన టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో ఏప్రాన్లు కట్టుకున్నాం.
ముందుగా మెక్సికో ఫుడ్ గా అత్యంత పేరు పొందిన “సాల్సా” తయారీ తరగతి ప్రారంభమైంది.
మాకిచ్చిన సరుకుల్లో వెల్లుల్లి రేకను ముందుగా ఇచిన చిన్న రోలులో కనిపించనంత మెత్తగా రుబ్బాలి.
స్థానికంగా పండిన రకరకాల పెద్ద మిరపపళ్లను కాల్చి తెచ్చి ఒక్కొక్కరిని ఒక్కొక్కటి తీసుకోమన్నారు.
అందులో మనకు కావల్సిన అన్ని స్పైస్ లెవల్స్లోనూ ఉన్నాయి మిరపపళ్లు.
మేం కావాలని అత్యంత కారంగా ఉండేవని చెబుతున్నవి ఎలా ఉంటాయో చూద్దామని తీసుకున్నాం.

ఇక్కడ క్లిక్ చేసి ఛాయా చిత్రాలను చూడండి.

ఆ మిరపకాయను కచ్చబచ్చాగా రుబ్బిన తరువాత ఇచ్చిన టమాటా పళ్లని రుబ్బుకుని, ఉల్లిపాయలు, కొత్తిమీర వంటివి కలుపుకుని టేబుల్ మధ్యలో పెట్టిన చిప్సు తో ముంచుకుని తినేయడమే.
ఇక మేం తీసుకున్న మిరపపళ్లు గూబ గుయ్ మనేంత కారంగా ఉన్నాయి.
కళ్లల్లోకి నీళ్లు వస్తూ ఉన్నా మా సెలక్షనుకి మాకే నవ్వు వచ్చింది.
ఇక రెండవ భాగంగా ఇక్కడి మరో ముఖ్యమైన వంటకాలు ఫిష్, చికెన్, వెజిటబుల్ బజ్జీల తయారీ.
ఎవరికి ఏది తినాలనుంటే అవే తయారు చేసుకోవచ్చన్నమాట.

బజ్జీల తయారీకి అవసరమైన పిండి, ఉప్పు వగైరాలన్నీ మాకిచ్చిన గిన్నెలో కలుపుకుని అందులో ముల్లు తీసిన చేప ముక్కలు లేదా చికెన్ ముక్కలు లేదా కేరట్ ముక్కలు దొర్లించి ఇచ్చిన పళ్లేళ్లో పెట్టుకుని వరసగా వేయించే లైనులో నిలబడ్డాం.
అదృష్టం కొద్దీ ఎవరి మూకుడు వాళ్లకిచ్చి వేయించుకోమనకుండా వాళ్లే మాకు వేయించి ఇస్తున్నారు.
ముందుగా కాయగూరల వాళ్లని రమ్మన్నారు.

మొత్తం బాచ్ లో మా వరు ఒక్కతే వెజిటేరియన్ కావడంతో తన బజ్జీలు ముందుగా రెడీ అయి వచ్చేసేయి.
ఆ తరువాత చికెన్, చివరిగా చేపల వాళ్ల లైనులో నిలబడ్డాం.

మాంచి ఆకలితో ఉన్నా కారం లేకపోవడం వల్ల, ఉప్పు సరిపడా వెయ్యకపోవడం వల్ల వట్టి కార్న్ ఫ్లోర్ బజ్జీలు రుచించలేదు మాకు.
ఫోటోల వరకూ తీసుకుని ఏదో కాస్త తిన్నామనిపించి బయట పడ్డాం.
అంత వరకూ మాకు వంట నేర్పించిన చెఫ్ తో ఫోటో తీసుకున్నాను నేను.
అక్కణ్ణించి వచ్చేటపుడు షాపింగు కోసం ఒక గంట పాటూ ఎన్సినాదా మార్కెట్టు లో ఆపేరు.
స్థానిక వస్తువుల్ని కొనుక్కునేందుకు స్థానికుల్ని పరిచయం చేసుకునేందుకు అవకాశం దొరకడంతో సంతోషపడ్డాను.
స్థానిక మార్కెట్టు లో రంగులమయంగా అందంగా ఉంది.

చిన్న సందుల్లో రోడ్ల పక్కనే బయటే వేళాడదీసున్న రంగు రంగుల వస్తువులు, బట్టలు చూడగానే సికింద్రాబాదులో జనరల్ బజార్ గుర్తుకొచ్చింది.

కానీ అంత మంది జనమే లేరిక్కడ. అక్కడే ఎంతసేపైనా తచ్చాడాలనిపించింది.

కానీ సమయానికి బస్సు ఎక్కకపోతే షిప్పు ఎక్కడం కుదరదన్న సత్యం మరిచిపోని సత్య నన్ను వెనకే తరమడం మొదలుపెట్టేడు.

మొత్తానికి సిరికి స్థానిక చేతి వృత్తుల వారు తయారుచేసిన కాటన్ గౌను కొన్నాను.
రంగులో ముంచిన నూలు గుడ్డకి చేత్తో రంగురంగుల దారాల్తో చేసిన చిన్న ఎంబ్రయిడరీ గౌనది.
ఇలాంటి చోట్ల డాలర్లలో కొనే అమెరికా నించి వచ్చిన వాళ్లని చూసి ఎక్కువ ఖరీదు చెబుతారనీ, బాగా బేరం ఆడొచ్చనీ ఎక్కడో చదివాను.

షాపమ్మాయి చెప్పిన రేటులో సగానికి అడిగేను. ఆ అమ్మాయి స్పానిషు యాసలో, వచ్చీ రాని ఇంగ్లీషులో “మీలాంటి వారు కొనుక్కుంటే ఇక్కడ మా స్థానికుల చేతుల్లో తయారైన ఈ వస్త్రం అమెరికా వరకూ వెళ్తుంది కదా” అని సంతోషంగా ఉంటుంది నాకు. కానీ మీరు అడిగిన రేటుకి ఇస్తే దళారీలకు, అన్ని ఖర్చులకూ పోగా మాకు ఏం మిగులుతుంది? ఇలా డాలర్లలో ఎవరైనా కొనుక్కున్న రోజే నా పిల్లలకు మొక్కజొన్న రొట్టెల్లో మాంసం పెట్టగలిగేది.” అంది.
మారు మాట్లాడకుండా ఆ అమ్మాయి అడిగిన డబ్బులు చేతిలో పెట్టేను.
టూరు బస్సు దిగి డ్రయివర్ గాను, అప్పటి వరకూ మమ్మల్ని ఊరంతా తిప్పుతూ గైడు గానూ పనిచేస్తున్న అమ్మాయితో ఫోటో తీసుకున్నాను.

తిరిగి వచ్చి నౌక ఎక్కే ముందు షిపు యార్డ్ లో ఉన్న షాపుల్లో పూసలతో, దారలతో అల్లిన చేతులకు కట్టుకునే చిన్న చిన్న బ్రేస్ లెట్ల వంటివి అదే రేటుకి కొన్నపుడు గౌను కొని ఒక అమ్మాయికి సాయం చేసినందుకు తృప్తిగా అనిపించింది.
తిరిగి లాస్ ఏంజిల్స్ వచ్చేటపుడు అమెరికా భూభాగంలో అడుగుపెట్టడానికి ఉన్న అనేక భద్రతల్లో భాగంగా అందరికంటే చివరలో మా వీసా, పాస్పోర్టుల చెకింగ్ తర్వాత మమ్మల్ని పంపడం మినహా ఆ ప్రయాణం ఎంతో హాయిగా జరిగింది.
సముద్రాన్ని ఒడ్డు నించి చూసి ఆనందపడడానికీ ప్రత్యేకంగా సముద్రమ్మీదే గడపడానికీ ఉన్న తేడా అందరికీ మొదటిసారి అర్థమైంది. ఎప్పుడెప్పుడు వెనక్కు వస్తామా అని తిరిగి భూమ్మీదకి రాగానే గొప్ప సంతోషంగా అనిపించినట్లు పిల్లలు నౌక దిగి కారెక్కుతునే “హుర్రే” అని అరిచేరు.

(మెక్సికో యాత్ర సమాప్తం)

-కె.గీత

http://vihanga.com/?p=20749

ప్రకటనలు
Posted in నా కళ్లతో అమెరికా(Travelog) | Tagged , | వ్యాఖ్యానించండి

కాఫీ కప్పు సూర్యుడు(కవిత ) -డా.కె.గీత

Image may contain: coffee cup and outdoor
ఉదయపు మంచు మబ్బు చాటున పొగలు చిమ్ముతున్న కాఫీ కప్పులా సూర్యుడు
అల్లల్లాడే చెట్ల చేతుల్ని తాకి ఆకుల చివర నీటి వేళ్లై వేళ్లాడుతూ
రోజు రోడ్డు మీద పదడగుల్ని దాటనివ్వని చూపు
వాస్తవాన్ని కళ్లు చెమరుస్తున్నా
ఆకాశానికి భూమికీ మధ్య
జీవితానికీ బతుక్కీ మధ్య
ఊహల నిచ్చెనేదో ఎక్కుతూ దిగుతూ ప్రారంభమైన ఉదయం
వాట్సాప్,
ఫేస్బుక్ ల బాత్రూమ్, టాయ్లెట్
జూమ్,
వెబ్ సెమినార్ ల “బ్రష్” అప్, హాఫ్ బాత్
కాఫీతో కారు ప్రయాణం
కాదేదీ జాబ్ తో సమానం
పలకరించని ప్రపంచం నించి
పలకని ప్రపంచానికి ఎదిగిన ప్రతీ రోజూ
మంచు మబ్బు చాటున పొగలు చిమ్ముతున్న కాఫీ కప్పులా సూర్యుడు
పదాలై హృదయానికి చేరాలనేదో తొందర్లో మాటల గొంతుకలో వేళ్లాడుతూ-
అంకెల బతుకు మీటల్ని దాటనివ్వని యంత్రపు తెర
కంటికీ మింటికీ మధ్య ఊగిసలాడుతున్న జ్ఞాపకపు నీటి పొర
కంఠం లోపలెక్కడో గుండె మెలితిప్పి హృదయించిన ఈ పలకరింపు
ముంగిట వెలుగై మొలకెత్తి నీ కాఫీ కప్పులో పొగలైనప్పుడు
పొలమారిన నా తలపై తడిమిన సూర్యుడు
ఉదయపు మంచు మబ్బు చాటున-
——-

http://vihanga.com/?p=2053101/04/2018

Posted in కవితలు | Tagged , , | వ్యాఖ్యానించండి

నదిని వేళ్లాడే సముద్రం(కవిత )-డా.కె.గీత

No automatic alt text available.

నదిని వేళ్లాడే విధి లేని సముద్రం లాగా
కష్టాల్ని పట్టుకుని వేళ్లాడే జీవితం
జీవితం స్థిమితంగా గడిచిపోతున్న
ఓ సాయం సమయాన
గుండె పోటు –
ఎవరూహించారు ? !
ఒక పిడుగు-
నిలివునా మింగేసిన
వెయ్యి తలల సర్పం –
కాలానికి ఉన్న అందమైన పేర్లన్నీ
చెరిగిపోయి
కన్నీళ్లు మిగిలిన
మనోవేదన
ఇంతేనా జీవితం ? !
ఎప్పుడూ ఇంతేనా ? !
విషాదాల కాటులతో
విలవిలలాడడమేనా ? !
ఆ క్షణాన
ప్రార్థించే పెదవులు తప్ప
ఏ స్పర్శా తెలియదు
ఆ క్షణాన
వేగంగా కొట్టుకునే
నాడి తప్ప ఏదీ వినిపించదు
భగవంతుడా !
భగవంతుడా !
నువ్వు ఉన్నావా?
ఉన్నావు కదూ !
నాలాంటి వాళ్ల కోసం
నువ్వింకా ఉన్నావు కదూ !
కరడు గట్టిన
కాలాన్ని కరిగించే
నాలుగు మాటలు
చెప్పే మనిషి లేడు
గుండె దు:ఖార్తిని
తీర్చే సమయం లేదెవ్వరికీ
వర్తమాన విషాన్ని
నాలుక చివర దాచేదెలా?!
ఉయ్యనూ లేను
మింగనూ లేను
కాలానికి నా పట్ల కాస్తయినా
దయ లేదు
గతపు కోరల గాయాల
మాననే లేదు
అంతలోనే
బాధల ముళ్ల
వర్తమానం తయారు
విడవనూ లేను
తొడగనూ లేను
స్థిమితంగా కొన్ని దినాలైనా
గడవనే లేదు
కళ్ల నించి జారే
దైన్యాన్ని
దిగమింగనూ లేను
వెలిబుచ్చనూ లేను
ఏం చెయ్యాలి భగవంతుడా!!!
నా కోసం ఉన్నావు కదూ!!
ఇక్కడ విహ్వలంగా పడి ఉన్న
నా మొర ఆలకించడానికి
ఎక్కడైనా
ఏదైనా రూపంలో ఉన్నావు కదూ!
——-

-కె.గీత

http://vihanga.com/?p=20446

06/03/2018

Posted in కవితలు | Tagged , | వ్యాఖ్యానించండి

నారింజ రంగు జ్ఞాపకం(కవిత ) -డా.కె.గీత

 

Image may contain: tree, plant, sky, outdoor, water and nature

Painting by Komal Chakravarthi

నారింజ రంగు శిశిరం మీంచి
వీచే మధ్యాహ్నపు చలిగాలి
నా చెవుల్లో
నీ వెచ్చని జ్ఞాపకాన్ని గుసగుసగా నింపింది
నీకోసం వేచి చూసే
కను రెప్పల కొసల్లో
ఒక్కొక్క సన్నివేశమూ
కన్నీటి చుక్కై
వేళ్లాడుతున్న
ఎదురుచూపు
నిన్ను చూసే మొదటి క్షణం కోసం
ఆగకుండా కొట్టుకునే
నాడి కంటే
బలమైనదేదో
వణికిస్తూంది
మెడని దారమై అల్లుకున్న
గాఢ పరిష్వంగ పరవశం
గడియారపు ముల్లుని
పదే పదే వేడుకుంటూంది
వీడ్కోలు దిగులు పోసుకున్న
కనుపాపల్లో
మధ్యాహ్నం
కాస్త నారింజ రంగు
జ్ఞాపకాల
మెరుపుని తాటించింది
అప్పుడెప్పుడో
పెదవులు నిశ్శబ్దంగా
ఆన్చిన చోట
పుప్పొడై
తాకినప్పుడల్లా
చేతికంటుకునే
పరవశం
నీ కోసం
బుట్టెడు
వెలుగుల్ని
వాకిట్లో
పదిలపరుస్తున్న
మధ్యాహ్నపు
నును వెచ్చని
శిశిరాన
రాలిపడిన
మొదటి జ్ఞాపకాన్ని
గుండెల కద్దుకుని
అడుగుతున్నాను
మళ్లీ త్వరగా కనిపించవూ!
—-
-కె.గీత

http://vihanga.com/?p=2029601/01/2018

Posted in కవితలు | Tagged , | వ్యాఖ్యానించండి

“హలో హలో హలా!” – బట్టర్ ఫ్లైస్ – తెలుగు సినిమా పాట

https://www.youtube.com/watch?v=7gXZ6hGXvwU
“హలో హలో హలా!” – బట్టర్ ఫ్లైస్ తెలుగు సినిమా పాట
రచన & గానం – డా|| కె.గీత
సంగీతం: ప్రద్యోతన్
చిత్ర దర్శకత్వం: కె. ఆర్. ఫణిరాజ్
నిర్మాత: రామ సత్యనారాయణ

YOUTUBE.COM
Lyricist & Singer: DrK.Geeta, Music: Pradyothan, Director: K.R Phani Raj, Producer: Rama Satyanarayana రచన &…
Posted in పాటలు | Tagged , , | వ్యాఖ్యానించండి

నా కళ్లతో అమెరికా-68 మెక్సికో నౌకా యాత్ర (భాగం-5)

నగర సందర్శన- టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో టూరు
అనుకున్న విధంగా ముందు రోజు నౌకలోకి అడుగు పెడ్తూనే మర్నాటికి మెక్సికో భూభాగంలో తిరిగే టూరు ఒకటి బుక్ చేసుకున్నాం.
ఉదయం దాదాపు ఏడు గంటల ప్రాంతంలో మా నౌక తీరాన్ని చేరింది.
అమెరికా పశ్చిమ తీరంలో దక్షిణ భాగంలో సరిహద్దుని ఆనుకుని ఉన్న “బాహా కాలిఫోర్నియా” అనే తాలూకాలోని “ఎన్సినాదా” అనే ఊరు అది.
మెక్సికో దేశంలోని ఈ ప్రాంతానికి ఇలా నౌకలో వెళ్లే వారికి వీసా అవసరం లేదు.
మేం బుక్ చేసుకున్నది “టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో” అనే ఫుడ్ టూరు అయినా అందులో నగర సందర్శన కూడా భాగం కావడంతో సంతోషపడ్డాం.
అక్కడి సముద్రం లోతు ఎక్కువగా ఉండడం వల్ల నౌకని తిన్నగా ఒడ్డు వరకూ తీసుకెళ్లి ఆపేరు. దిగి చూస్తే తీరాన అదొక పెద భవంతి అనే భ్రాంతి కలిగింది.
షిప్పు దిగగానే అక్కడి ప్రాంతీయ వస్త్ర ధారణతో కొందరు రంగురంగుల ఇంద్ర ధనుస్సుల్లా ప్రత్యక్షమయ్యేరు.
వారికి డబ్బులిచ్చి ఫోటోలు తీసుకోవచ్చు.
ఇక పోర్టు నించి బయటికి వెళ్లే దారి షెడ్డు లాంటి భవనం గుండా సాగుతుంది.
అందులోనే భద్రతా లైన్లు దాటగానే అటూ, ఇటూ గిఫ్టు షాపులున్నాయి. అవి దాటి అటు గుమ్మం బయటికి రాగానే అదొక సాధారణ బస్సు స్టేషనులా అగుపించింది.
టూర్లకు మినీ బస్సులు అక్కడ సిద్ధంగా ఉండి ఎక్కించుకున్నాయి. పోర్టు లో నుంచి దాదాపు ఒక కిలోమీటరు బయటికి వచ్చినా దూరంగా నౌక కనిపిస్తూనే ఉంది.
చుట్టూ ఎక్కడా చెట్టూ చేమా లేకుండా బల్ల పరుపుగా ఉన్న ఎర్ర నేల అది.

బస్సు ప్రధాన రహదారికి ఎక్కగానే అమెరికాకు, మెక్సికోకి వెంటనే తేడా తెలిసి పోవడం మొదలెట్టింది.
అతి సంపన్నమైన మొదటి ప్రపంచ దేశానికీ, ఎక్కడ చూసినా దారిద్ర్యం తాండవించే మూడవ ప్రపంచ దేశానికీ ఉన్న తేడా అది.
నిజానికి మేం దిగిన ఎన్సెనాదా అనే ఊరు మెక్సికోలోని అమెరికా దేశపు సరిహద్దులోనే ఉన్న బాహా కాలిఫోర్నియా ద్వీపకల్పం లో ఉంది.
సముద్రతీరంలోని ఎడారి ప్రాంతమది. బాహా కాలిఫోర్నియా రాష్ట్రం లో ఎన్సెనాదా మూడవ పెద్ద నగరం.
రాష్ట్రంలోని 75% జనాభా రాజధాని తియువానా, ఎన్సినాదా మొ.న నగరాలలోనే ఉన్నారు.
ఎన్సెనాదా సిటీ టూరులో భాగంగా బస్సులో నుంచే రివియెరా ఎన్సెనాడా చూసేం. అది చారిత్రాత్మకమైన కాసినో. ఇప్పుడు మ్యూజియం గా మార్చేరు. ఇక్కడే “మార్గరీటా కాక్ టేల్” ని కనిపెట్టారట.
ఇక అన్నిటి కంటే ముఖ్యంగా చూడవలసినది “సివిక్ ప్లాజా” (Civic Plaza). ఇక్కడ మెక్సికో వీరులు Benito Juarez, Venustiano Carranza and Miguel Hidalgo ల పెద్ద విగ్రహాలు, అతి పెద్ద మెక్సికో జెండా లను, మెక్సికో అమర వీరుల స్థూపాలను చూడవచ్చు. ఈ విగ్రహాల తలలు మాత్రమే ప్రతిష్ఠించి ఉండడం విశేషం. మా టూరులో మొదటి స్టాపు ఇక్కడే.
మేం బస్సు దిగగానే ఇద్దరు ముగ్గురు పిల్లలు చేతులకు అటూ ఇటూ పూసల దండలు, బ్రేస్లేట్ల గుత్తులు పట్టుకుని కొనుక్కోమని మా వెంట పడ్డారు. అమెరికాలో ఎక్కడా ఇలా చట్ట వ్యతిరేకంగా చైల్డ్ లేబర్ కనిపించరు. వాళ్ళను చూసి వరు, సిరి బెదిరి పోయేరు. వాళ్ళను వదిలించుకుని గైడు వెనక పరుగుతీసేరు.
మా బస్సు గైడు చకచకా ఆ మూల నించి ఈ మూలకి మమ్మల్ని నడిపించి, వివరాలన్నీ త్వరగా చెప్పి మరో అరగంట లో తిరిగి చూసి రమ్మని వెళ్ళి పోయింది.
చుట్టూ సందడిగా, జన సందోహంతో కళకళ్లాడుతూ ఉన్న ఆ జంక్షనులోని దాదాపు త్రికోణాకారపు ఆ పార్కులో ఎండిపోయిన గడ్డిని తడపడం కోసం నేల మీదే పారాడుతున్న నీళ్ళ పైపులు, అక్కడక్కడా లీకయ్యి మడుగులు కట్టిన బురద గుంటలు అచ్చు మన ప్రాంతంలాగానే. బాగా నవ్వు వచ్చింది మాకు. మందారం చెట్టు విరగబూసి ఉంది. చటుక్కున కోసి తలలో ఒక పువ్వు తురుముకున్న నన్ను చూసి ఇంకాస్త నవ్వేరు మా పిల్లలు.
అక్కణ్ణించి దాదాపు పదకొండు గంటల వేళ తిన్నగా మా అసలు సిసలు టూరు “టేస్ట్ ఆఫ్ మెక్సికో” ప్రదేశానికి చేరుకున్నాం.
బయటి నించి చూస్తే ఏదో పాత ఇల్లు అనుకునేలా ఉన్న రెస్టారెంటు అది.
లోపల హాలు ధాబా లాగా ఉంది. అది దాటి వెనక వైపు పెరట్లోకి అడుగు పెట్టేసరికి మా టూరు వాళ్ల కోసమే టేబుళ్ల మీద సరుకు, సరంజామా సర్ది పెట్టేరు. టమాటాలు, ఉల్లిపాయలు, వెల్లుల్లి… అవన్నీ కోయడానికి కత్తులు, కటర్ లతో బాటూ మనిషికి ఒక అమందస్తా (చిన్న రోలు) కూడా ఇచ్చే సరికి ఖంగు తిన్నాం.
-కె.గీత

(ఇంకా ఉంది)

http://vihanga.com/?p=20265

https://photos.app.goo.gl/mEv6erU4dG5lawkX2

Posted in నా కళ్లతో అమెరికా(Travelog) | Tagged , | వ్యాఖ్యానించండి

వానంటే భయంలేదు(కవిత ) -డా|| కె.గీత

Image may contain: one or more people and outdoor

వాన నిలువెల్లా
వెయ్యి నాలుకలతో
విరుచుకుపడినా
భయం లేదు నాకు
గాలి ప్రచండమై
విను వీధికి
విసిరేసినా
బాధ లేదు నాకు
ఈ గాలీ,
ఈ నీరూ
ఇవి లేకేగా
ఇన్నాళ్లూ
కళ్లకు కన్నీటి
కాయలు కాసింది!
రాత్రంతా
చెట్ల విలయతాండవం
గొప్ప మహోధ్రుత
వర్షోద్రేకం
ఆకాశం విరిగి
నేలను కూలినట్లు
రోజంతా
చిల్లులు పడ్డ
గగన తలం
ఈ నీరేగా
ప్రాణాధారం-
రాత్రంతా
నిద్ర పోతున్న
ఇంటి తలనెవరో
భయంకరంగా
గీరుతున్నారు
హోరున
వేల నీటి చేతుల్తో
అద్దాల తలుపుల్నెవరో
దబా దబా బాదుతున్నారు
అంతలోనే
బాదం చెట్టు
బాల్యపుటింటి మీద
పడ్డప్పటి జ్ఞాపకం ఎందుకో
పెంకుటిల్లు చిల్లు పడి
ఇల్లే వరదైనప్పటి
దు:ఖం
చెరువు కట్టలు తెంచుకుని
ఊరు మునిగి
తడిసి ముద్దైన బట్టలు తప్ప
ఏమీ మిగలని
శవాల్లాంటి
మనుషులెందరో
మెట్ట మీది
మా ఇంటి అరుగు మీద
కళ్ల ల్లో వరదలతో
ఇప్పుడూ కనిపిస్తున్నారెందుకో
అర్జునా ఫల్గుణా…
పార్థా… కిరీటీ….
ఉరుముల్నీ
మెరుపుల్నీ
తప్పించుకునే
మహా మంత్రాలు
పనిచేస్తాయో లేదో గానీ
నాలుక చివర
పదే పదే
వెంటాడుతున్నాయి
ఇప్పటి
వానంటే
భయం లేదు నాకు
వేల వానలు
ముంచెత్తినా
వారమేసి రోజులు
నీళ్లలోనే
బతికి బట్టకట్టిన
మా ఎవరికీ
వానంటే భయంలేదు
వరదంటే బాధా లేదు

– డా|| కె.గీత

Posted in కవితలు | Tagged , | వ్యాఖ్యానించండి